Książka jest drugim tomem podręcznika, który sprawdził się w nauczaniu akademickim. Dał bowiem studentom swoiste kompendium wiedzy, zawartej w tekstach źródłowych, a więc i wskazówkę do samodzielnego poszukiwania lektur. Jak w tomie I, tak i w tym "antyideologiczne" nastawienie przesądziło o tym, że nie przyjmowano z góry założeń narzucanych przez jakąś wyraźną opcję polityczną czy filozoficzną. Wybór starano się uczynić reprezentatywnym dla myśli politycznej XVII, XVIII i XIX wieku. Tom II umownie podzielono na sześć części: Oblicza Oświecenia (Monteskiusz, Francois Quesnay, Voltaire, Jean-Jacques Rousseau, Jean Le Rond d`Alembert, Denis Diderot, Claude Adrien Helvetius, Antoine Condorcet, Immanuel Kant, David Hume, Adam Smith, Thomas Paine, John Adams, Aleksander Hamilton, James Madison); Konserwatyzm i liberalizm (Johann Gottfried Herder, Edmund Burke, Joseph de Maistre, Jeremy Bentham, James Mill, Benjamin Constant, Alexis de Tocqueville, John Stuart Mill, Leonard Hobhouse); Scjentyzm i pozytywizm (August Comte, Claude Henri de Saint-Simon, Herbert Spencer); Historyzm (Giambattista Vico, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Karol Marks, Fryderyk Engels); Oblicza socjalizmu (Philippe Buonarroti, Simonde de Sismondi, Robert Owen, Pierre Joseph Proudhon, Michaił Bakunin, Georges Sorel); Irracjonalizm i teorie społeczeństwa masowego (Friedrich Nietzsche, Oswald Spengler, Vilfredo Pareto, Sigmund Freud, Jose Ortega y Gasset). Wolność, władza, szczęście, sprawiedliwość - to pojęcia ściśle związane nie tylko z polityką, dlatego książka powinna zainteresować studentów różnych wydziałów szkół wyższych oraz licealistów.