Ostatni kryzys, który objął swoim zakresem szereg rynków finansowych, nie tylko zachwiał filarami międzynarodowych rynków finansowych, lecz także ujawnił ich sła­bości i konieczność przeprowadzenia reform. Celem publikacji jest identyfikacja zmian na międzynarodowym rynku finanso­wym po kryzysie oraz ich znaczenia dla dalszego rozwoju i utrzymania stabilności tego rynku. Podstawową tezą jest twierdzenie, że dzięki kryzysom ujawniają się słabości me­chanizmów rynkowych i nadzoru oraz następują zmiany w strukturach rynków finan­sowych i w zakresie wykorzystywanych instrumentów finansowych. Kryzysy stanowią jednocześnie impuls do dokonania reform w nadzorze rynków finansowych, a także w całym międzynarodowym systemie finansowym. Przyjęty okres analizy to lata 2007-2010. Pozwoliło to na ocenę skutków kryzysu w odniesieniu do stanu przed kryzysem. Dla porównania zostały przedstawione rów­nież niektóre dane dotyczące zmian na rynkach finansowych po kryzysie w roku 2001. Badania dotyczą zarówno wielkości i struktury rynków finansowych, jak i zmian w zakresie stosowanych instrumentów i związanych z nimi zagrożeń. Oddzielnym te­matem jest problem reformy nadzoru międzynarodowych rynków finansowych oraz ich przyszłości. W rozdziale pierwszym zostały przedstawione zmiany rozmiaru globalnego ryn­ku finansowego oraz zmiany jego struktury geograficznej jak również poszczególnych segmentów. Rozdział drugi zawiera analizę zmian dotyczących rynku instrumentów pochodnych, który pod względem rozmiaru jest największym segmentem rynku fi­nansowego. Rozdział trzeci obejmuje problemy związane z ewolucją rynku walutowe­go w czasie kryzysu i stosowanych instrumentów. Rozdział czwarty został poświęcony instrumentom rynków akcji i obligacji na eurorynku. Ostatni, piąty rozdział dotyczy zmiany zagrożeń stabilności rynków finansowych i podjętych reform nadzoru rynków finansowych. Każda część została opatrzona wnioskami.