Wprowadzenie Poznawanie współczesnego świata, odkrywanie jego złożoności i piękna, ale także porowatości i okrucieństwa, nie jest tylko domeną reprezentantów nauki. Obok nich istnieją dociekliwi obserwatorzy codzienności, będący częścią współczesnych społeczeństw, którzy nierzadko podejmują próby odnalezienia się w owej złożoności świata, ale także poczynienia refleksji nad nim. Wśród nich są bardzo często ludzie młodzi, których sposób postrzegania świata, innego człowieka, samego siebie, zachodzących zjawisk społecznych, kulturowych, politycznych, zawsze wydaje się być interesujący. To właśnie młodzi, obojętnie czy określimy ich pokoleniem Y, pokoleniem klapek i iPo-dów czy też generacją globalną lub pokoleniem porządnych mieszczan, są najbardziej czułym barometrem dokonujących się przemian, ich wnikliwymi obserwatorami, często krytykami czy kontestatorami, ale także sprawcami. Fakt, iż są coraz lepiej wykształceni, swobodnie poruszają się w świecie najnowszych technologii i nie wyobrażają sobie życia bez Internetu, e-maili i komórek, że doskonale odczytują reguły gry panujące na wolnym rynku i są dobrze przygotowani do działania w warunkach gospodarki globalnej i różnorodności kulturowej nie oznacza, że nie dostrzegają problemów, które towarzyszą tym gorzej wykształconym, starszym, słabszym, żyjącym w biedzie, mającym mniejsze szansę rozwojowe niż zdecydowana większość z nich. Dostrzegają także wiele problemów, które generowane są wewnątrz ich pokolenia. Sprzeczają się między sobą, prezentując w dyskusjach o sobie samych niejednokrotnie skrajne opinie o tym kim są, co jest dla nich ważne, ku czemu zmierzają, co ich pociąga, a co oburza i wobec czego są obojętni. Dyskutują także o losach innych - ludzi dorosłych, rówieśników, młodszych od nich - wykazując wrażliwość i zatroskanie, a równocześnie gotowość do zmiany odkrywanych zjawisk i nastawień społecznych wobec nich. To ważne cechy, bowiem w społeczeństwie będącym w stanie oblężenia, w którym - jak zauważa Zygmunt Bauman [Społeczeństwo w stanie oblężenia, Warszawa 2006] - z jednej strony rozciąga się globalna ziemia niczyja, na której stare struktury i zasady przestały działać, a nowe się jeszcze nie wykształciły, z drugiej zaś rozciąga się płynne, nieokreślone i niezdefiniowane jeszcze pole nowych życiowych strategii niezwykle istotne z punktu widzenia ludzkiej różnorodności - "zabijanie dobroci" nie jest wcale zjawiskiem rzadkim.