Rozpoczynająca "Bibliotekę Przeglądu Sejmowego" monografia Wacława Komarnickiego stanowi całościowe opracowanie ustroju Rzeczypospolitej, uformowanego przez pierwszą pełną konstytucję naszego państwa w XX w., konstytucję z 17 marca 1921 r. Rozbłysły w niej w pełni zarówno talenty pisarskie autora, jak i jego świetne przygotowanie merytoryczne. W prezentacji instytucji konstytucji marcowej W. Komarnicki posługiwał się zarówno metodą analitycznoprawną, jak i prawnohistoryczną oraz prawnoporównawczą. Dzięki temu jej czytelnik skonfrontowany zostaje nie tylko z wiedzą o tej konkretnej konstytucji, lecz również z wiedzą o ogólnych problemach konstytucjonalizmu tamtej doby. Choćby z licznych przypisów dowiedzieć się też może o stanowiskach ówczesnej europejskiej doktryny tej gałęzi prawa (już nie wspominając o stanowiskach doktryny polskiej), z której obficie korzystał, oraz o powstających równolegle z konstytucją marcową nowych konstytucjach europejskich (zwłaszcza niemieckiej i czechosłowackiej). Uwzględniając te wszystkie aspekty, oddawane teraz do rąk Czytelnika dzieło zachowuje nie tylko wartość historyczną. Rozważania w nim zawarte - w czasie gdy w Polsce zaczęto, poczynając od reformy z 7 kwietnia 1989 r., nawiązywać do konstytucji marcowej - stały się w jakiejś części także aktualnym komentarzem do współczesnych rozwiązań konstytucyjnych. Autor, Wacław Komarnicki (ur. 29 lipca 1891 w Warszawie, zm. 19 marca 1954 w Londynie) był prawnikiem, m.in. profesorem Uniwersytetu Wileńskiego i w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie, członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, działaczem politycznym, ministrem sprawiedliwości w rządzie emigracyjnym. Publikacja stanowi reprint książki Wacława Komarnickiego "Polskie prawo polityczne (geneza i systemy)", wydanej w 1922 r. Reprint został opatrzony wstępem autorstwa prof. P. Sarneckiego, charakteryzującym sylwetkę i dorobek naukowy W. Komarnickiego.