W pracy postawiono hipotezę, że wzbogacenie oferty bankowej o instrumenty finansowe substytucyjne wobec tradycyjnych produktów depozytowo-kredytowych pozwala na lepsze zarządzanie portfelem aktywów i pasywów, zarówno pod względem zachowania bezpieczeństwa i przestrzegania norm ostrożnościowych, jak i zwiększania dochodowości banków. Postawiono także następujące hipotezy pomocnicze: banki komercyjne w Polsce w zbyt niskim stopniu, w porównaniu z bankami krajów strefy euro, wykorzystują instrumenty rynku pieniężnego i kapitałowego; niewielki udział instrumentów dłużnych w aktywach i pasywach naraża banki w Polsce na ograniczenie stabilności depozytów i ryzyko płynności; wprowadzenie do banków produktów substytucyjnych wobec dotychczas stosowanych pozwala na rozszerzenie oferty dla klientów i lepsze zaspokojenie ich indywidualnych zamierzeń; zastosowanie produktów substytucyjnych umożliwia dywersyfikację portfela aktywów i pasywów bankowych, a w konsekwencji skuteczniejsze zarządzanie ryzykiem płynności, generowanie wyższego dochodu oraz zapewnienie bezpieczeństwa banku i jego klientów. Wzbogacenie oferty o produkty substytucyjne umożliwia bankom stworzenie prostych mechanizmów bezpieczeństwa finansowego i zarazem generowania dochodu. Banki, które niezmiennie cieszą się zaufaniem większym niż inne instytucje finansowe, a ponadto mają z reguły większy potencjał finansowy, organizacyjny i ludzki, poprzez wprowadzenie substytucyjnych produktów rynku finansowego zwiększają swoje możliwości w zakresie pozyskania kapitałów oraz ich efektywnej alokacji. Substytuty tradycyjnych produktów bankowych w postaci instrumentów rynku finansowego mogą przyczynić się do takiego ukształtowania aktywnych i pasywnych operacji bilansowych oraz relacji między nimi, które zwiększy skuteczność realizacji strategicznych celów banku. Banki powinny zatem w coraz większym stopniu być zorientowane na obsługę instrumentów rynku kapitałowego i ubezpieczeniowego. Klientom umożliwi to optymalizację wyboru produktu zgodnie z ich oczekiwaniami.