Książka Macieja Cesarskiego dobrze wpisuje się w ciąg publikacji poświęconych sytuacji mieszkaniowej, począwszy od Kwestii mieszkaniowej w miastach polskich Konstantego Krzeczkowskiego (1939) i Sytuacji mieszkaniowej IV Polsce w latach 1914ľ1974 Adama Andrzejewskiego (1977) po publikacje kolejnych autorów z istniejącego w latach 1949ľ2002 Instytutu Gospodarki Mieszkaniowej. Wszechstronność i rzetelność opisu sytuacji mieszkaniowej w ujęciu retrospektywnym stanowią główną zaletę omawianej publikacji. Równoważnym jej walorem są dociekania autora dotyczące uwarunkowań ekonomicznych, ustrojowo-politycznych (tzw. systemowych) i cywilizacyjnych. Duże znaczenie wśród tych uwarunkowań mają względy demograficzne, takie jak zmieniająca się struktura wieku ludności i procesy migracyjne. Po przedstawieniu ogólnego celu i zakresu książki Maciej Cesarski opisuje metody i tradycje badań sytuacji mieszkaniowej w Polsce oraz założenia i źródła swego opracowania. Dalej pisze o metodyczno-teoretycznych zagadnieniach badań w kontekście współczesnych uwarunkowań. Prawie połowę tomu poświęca dokładnemu opisowi i analizie zmian sytuacji mieszkaniowej oraz warunków mieszkaniowych w skali kraju i w podziale wojewódzkim. Wielostronnie i kompetentnie przedstawia miejsce Polski wśród krajów Unii Europejskiej z punktu widzenia przemian sytuacji mieszkaniowej na przełomie XX i XXI wieku. Tekst poruszający ten ostatni temat jest wielce użyteczny do wnioskowania w sprawie możliwości przyszłych przemian w Polsce. Książka zawiera również zbiór materiałów źródłowym, co jest cenne wobec skromności źródeł dotyczących tego tematu.