Autorka pokazała, w jaki sposób na tle pozostałych organów państwa odpowiedzialnych za kształtowanie i realizację polityki zagranicznej po 1989 roku działała Sejmowa Komisja Spraw Zagranicznych oraz w jakiej mierze i w jaki sposób uczestniczyła ona w dyskusji o podstawowych kierunkach polityki zagranicznej państwa w nowej rzeczywistości społeczno-politycznej. Zakres prac komisji był pochodną sformułowanej i realizowanej po 1989 roku polityki zagranicznej. Komisja oceniała te zagadnienia, które stanowiły o istocie zmian charakteru polskiej polityki zagranicznej w okresie transformacji. W obrębie jej zainteresowania znalazły się m.in. stosunki sąsiedzkie Polski, a w szczególności stosunki polsko-niemieckie, polska polityka wschodnia, członkostwo Polski w organizacjach międzynarodowych. Swymi pracami obejmowała także stosunki z południowymi sąsiadami, kontakty ze Stolicą Apostolską, stosunki polsko-amerykańskie, stosunki polsko-francuskie, stosunki z krajami Ameryki Łacińskiej, relacje z krajami Dalekiego Wschodu. Komisja analizowała ponadto ekonomiczny wymiar polskiej polityki zagranicznej, promocję kultury polskiej za granicą i wiele innych zagadnień. Z uwagi na tak szeroki obszar zainteresowań komisji Renata Podgórzańska zdecydowała się skoncentrować na zagadnieniach polsko-niemieckich relacji, polskiej polityce wschodniej oraz członkostwie w najważniejszych organizacjach międzynarodowych. Pojawiały się one w toku prac wszystkich powołanych po 1989 roku Komisjach Spraw Zagranicznych najczęściej i im poświęcono najwięcej uwagi.