Chcąc przybliżyć potencjalnemu czytelnikowi treść najnowszej książki Macieja Krzemińskiego zatytułowanej "Dziecko i młodzież. Przestrzenie literackie, kulturowe i wychowawcze", a tym samym i zachęcić do sięgnięcia po nią, warto odwołać się do opinii sformułowanej przez prof. Ryszarda Parzęckiego: "Przedstawiona do recenzji praca dotyczy interdyscyplinarnie ujętej problematyki w obszarach: literackim, kulturowym, wychowawczym. Początkowo wydaje się, że wymiar pedagogiczny (edukacyjny) nie jest dominujący, ale wraz ze zgłębianiem się w tekst pracy, wręcz przeciwnie, można odnieść wrażenie mocno zaakcentowanych holistycznie ujęć podmiotowych kategorii pojęciowych jakimi są: i . Płaszczyzna ta bowiem styka się i znajduje uzasadnienie m.in. w antropologii kulturowej, filozofii edukacji, pedagogice, czy też pedeutologii. Ukorzenienie recenzowanego tekstu przez Autora w naukach humanistyczno-społecznych, w tym badań kultury, jest zatem zasadne i stanowi ważny głos w dyskusji. Przyjęty tok myślenia przez Autora pracy jest spójny, wyważony i potrzebny. Zaletą pracy jest również innowacyjność rozumiana jako analiza i synteza zgromadzonych tekstów literackich, w których przeplatana jest problematyka z wymienionych nauk humanistyczno-społecznych". Na ten niezwykle ważny aspekt zwraca uwagę także drugi z recenzentów wydawniczych prof. Sławomir Buryła zaznaczając, że książka M. Krzemińskiego przynosi interpretacje ".tekstów literackich podejmujących problemy właściwe współczesnej pedagogice i psychologii rozwojowej. Autor nie ogranicza się do dzieł z kręgu tzw. kultury wysokiej, ale sięga po przykłady z obszarów popkultury i zjawisk konstytuujących oblicze współczesnej cywilizacji. Przy czym Maciej Krzemiński wykorzystuje egzemplifikacje zarówno literatury polskiej, jak i światowej". W tym kontekście warto też przywołać samego Autora książki, który we Wstępie akcentuje, że "dzieciństwo i młodość to okresy w życiu człowieka, dla których ważnymi, jeśli nie kluczowymi, aspektami są edukacja i szeroko rozumiane wychowanie. Proces kształcenia dzieci i młodzieży, zarówno ten formalny, realizowany przez placówki edukacyjne, jak i ten związany ze środowiskiem rodzinnym, z literaturą i dziedzictwem kultury, a także innymi czynnikami społecznymi kształtującymi osobowość, jest niewyczerpanym źródłem refleksji dotyczącej rozwoju młodych ludzi".