Sprawy małe i duże dotyczące wychowania nastolatków. Ponad sześćdziesiąt typowych sytuacji, zdarzeń i potencjalnych konfliktów, które mówią o trudnościach wzrastania i wychowania.

Jak pomóc się dziecku usamodzielnić, odnaleźć miejsce w grupie przyjaciół, określić wartości i ideały, na których warto się oprzeć? Jak wspierać w okresie zmian związanych z dojrzewaniem, pierwszych relacji uczuciowych, prawdziwej miłości i poznawania sfery seksualnej? Jak reagować w przypadku drobnych lub poważniejszych kłamstw albo przesadnej fascynacji idolem czy… serialem telewizyjnym? Jak wyznaczyć „godzinę policyjną” i uzgodnić zasady korzystania z kieszonkowego? Sprawy małe i duże – ponad sześćdziesiąt typowych sytuacji, zdarzeń i potencjalnych konfliktów, które mówią o trudnościach wzrastania i wychowywania. Odbiorcy: - rodzice, nauczyciele, wychowawcy – wszystkie osoby, które każdego dnia spotykają się z młodymi ludźmi i chcą ich jak najlepiej zrozumieć, - zawodowi psychologowie, psychoterapeuci, pedagodzy – by lepiej potrafili współpracować z rodzicami. Dlaczego warto przeczytać tę książkę? - autorzy, od lat zaangażowani w psychoterapię nastolatków, tłumaczą w niej, dlaczego przejście od dzieciństwa do dorosłości wiąże się z uczuciami i zachowaniami, które mogą przysparzać dorosłym istotnych problemów wychowawczych, jeśli nie zinterpretują ich poprawnie - obalają mity dotyczące wychowania powtarzane przez media, które bez zastanowienia nagłaśniają zwłaszcza tragiczne wydarzenia i uogólniają je w szkodliwy sposób - pokazują, jak olbrzymią pracę musi wykonać dorastający człowiek przez budowanie nowego „ja” płciowego i społecznego i przekładanie na słowa i myśli przemian zachodzących w jego burzliwie rozwijającym się ciele i umyśle - uświadamiają pragnienia młodych, którzy tak naprawdę bardzo liczą na to, że dorośli podejmą wreszcie próbę zgłębienia ich uczuciowego i relacyjnego „nieprzystosowania” i pomogą im odkryć najgłębszą tożsamość i powołanie - podkreślają, że na szczególną uwagę zasługuje przede wszystkim normalność dojrzewania i że może ona być źródłem radości i dla rodziców, i dla dzieci, a ograniczanie się do „znoszenia jej” jest niewybaczalnym zaniedbaniem, zwłaszcza gdy powodem są zwyczajne codzienne nieporozumienia.